EN
Home › 1945 en de wederopbouw

16 maart 1945, en de tweeënveertig jaar daarna

Op 16 maart 1945 verwoestte een Brits luchtbombardement de Residentie Würzburg bijna volledig. Het middenblok bleef gespaard, met het vestibule, de Tuinzaal, het trappenhuis, de Witte Zaal en de Keizerzaal, maar met vernielde daken. John Davis Skilton, monumentenofficier van het Amerikaanse leger, arriveerde in juni van dat jaar en speelde een sleutelrol bij het behoud van de kunst. De wederopbouw van het gebouw duurde van 1945 tot 1987.

Wat bleef staan, en wat werd teruggezet. Vijf ruimtes kwamen door het bombardement van 16 maart 1945 heen, zonder dak: het vestibule, de Tuinzaal, het trappenhuis, de Witte Zaal en de Keizerzaal. Het plafond van Tiepolo hangt boven de derde daarvan. Al het andere in het gebouw is het werk van een wederopbouw die tweeënveertig jaar duurde, van 1945 tot 1987, en UNESCO plaatste het paleis in 1981 op de lijst, terwijl dat werk nog gaande was.
Het bombardement16 maart 1945
OverleefdVijf ruimtes, daken vernield
Het plafondWaaronder
SkiltonArriveerde in juni 1945
Wederopbouw1945-1987
UNESCOOp de lijst in 1981

Wat de bronnen zeggen, en wat deze pagina niet toevoegt

Een Brits luchtbombardement op 16 maart 1945 verwoestte het paleis bijna volledig. Dat is de bewering die deze site wil doen, en meer niet. Er staan geen slachtofferaantallen op deze pagina en geen bijvoeglijke naamwoorden bij het bombardement, omdat de bronnen achter deze site het gebouw behandelen en niet die nacht, en een pagina over een paleis een slechte plek is om de ergste uren van een stad uit het hoofd samen te vatten. Veel pagina's geven je cijfers. Vraag ze waar de cijfers vandaan komen.

Wat gedocumenteerd is, en wat een bezoeker kan zien, is de vorm van de schade. Het centrum van het gebouw bleef staan: vestibule, Tuinzaal, trappenhuis, Witte Zaal, Keizerzaal, allemaal open naar de hemel zodra de daken weg waren. Alles rond die kern moest worden herbouwd.

John Davis Skilton

Een officier van het Monuments-programma van het Amerikaanse leger, die in juni 1945 arriveerde en een sleutelrol speelde bij het behoud van de kunst. Het tijdsverschil is belangrijk: het bombardement was in maart en de daken waren weg, wat in een Frankische lente betekent dat een beschilderd gewelf drie maanden onder het open dak stond, aan het weer overgeleverd. Dat het plafond van het trappenhuis vandaag intact is, is niet alleen een toeval van metselwerk.

Insidertip

Als je maar één feit door het gebouw meeneemt, neem dan de lijst van vijf. Het is het verschil tussen kijken naar een zaal en kijken naar een reconstructie van een zaal, en geen bordje aan de muur maakt dat onderscheid voor je.

Tweeënveertig jaar om het terug te zetten

De wederopbouw duurde van 1945 tot 1987. Dat is langer dan de bouw van het paleis: de Residenz werd in 1720 begonnen en in 1744 voltooid, vierentwintig jaar. Het betekent ook dat een bezoeker die na de oorlog is geboren, kon opgroeien en de middelbare leeftijd bereiken terwijl het werk doorging.

Een gevolg staat beschreven op wat je binnen ziet: deze site beschrijft geen enkel interieur als origineel tenzij een bron dat zegt, en de enige zalen waarvan een bron dat zegt zijn de vijf hierboven. Het Spiegelkabinet hoort daar niet bij. De meeste ruimtes waar de rondleiding doorheen loopt ook niet. Dat is geen klacht: het is iets anders en zeldzamers om gezien te hebben, en de rondleiding is de plek om ernaar te vragen, want die zit al in je ticket.

UNESCO plaatste het paleis in 1981 op de lijst, zes jaar voordat de wederopbouw klaar was. Een werelderfgoedstatus voor een gebouw dat nog een bouwplaats was, is een ongewone volgorde, en het is het feit over deze plek dat het meest de moeite waard is om mee naar huis te nemen.

Het horen van iemand die in de zaal staat

Heel weinig hiervan is van bordjes voorzien. Met een gids kom je erachter welke muur welke is, en de rondleiding van het paleis die in het ticket zit is dertig gratis minuten van precies dat: Engels om 11:00 en 15:00, Duits elk halfuur. Voor de stad buiten doet een geboekte wandeling hetzelfde werk. Een recensent van de standaardwandeling beschreef wat die opleverde: “Wir hatten eine wundervolle Tour. Petra war eine der besten Stadtführerinnen, die wir je hatten (und wir haben viele erlebt). Wir können diese Tour absolut empfehlen, eine perfekte Mischung aus Geschichte, Sagen und Städtebau.” - Ursula, Duitsland, over Würzburg: wandeltour met gids. Geschiedenis, legende en stedenbouw, in haar woorden, ongeveer de mix die dit onderwerp nodig heeft.

Bekijk de wandeltijden van vandaag
Gratis annulering tot 24 uur voor vertrek bij de meeste tours: boek nu, beslis later.

Het gebouw zoals het er nu staat, staat op wat je binnen ziet, en de zaal die geen wederopbouw nodig had staat op het trappenhuisplafond van Tiepolo.

Veelgestelde vragen

Wat gebeurde er met de Residentie Würzburg in de oorlog?

Een Brits luchtbombardement op 16 maart 1945 verwoestte haar bijna volledig. Het middenblok bleef gespaard, met het vestibule, de Tuinzaal, het trappenhuis, de Witte Zaal en de Keizerzaal, maar met vernielde daken. De wederopbouw duurde van 1945 tot 1987. De zaal die er het best doorheen kwam, staat op de plafondpagina.

Wie redde het plafond van Tiepolo?

John Davis Skilton, monumentenofficier van het Amerikaanse leger, arriveerde in juni 1945 en speelde een sleutelrol bij het behoud van de kunst, drie maanden nadat de daken boven het trappenhuis waren vernield. Wat er verder bleef staan, staat op wat je binnen ziet.

Is de Residentie Würzburg origineel of herbouwd?

Allebei, en de verdeling is gedocumenteerd. Vijf ruimtes overleefden 16 maart 1945; al het andere is het resultaat van een wederopbouw die van 1945 tot 1987 duurde, waarbij UNESCO het paleis in 1981 op de lijst plaatste. Deze site noemt geen enkel ander interieur origineel. Hoe dat een bezoek kleurt, staat op is het de moeite waard.